Dilan Cudi Saruhan'dan Kürt sanatına ilişkin değerlendirmeler

Sanatçı Dilan Cudi Saruhan, Depo İstanbul'da açılan "Bir İhtimal Gökyüzü" sergisi kapsamında sanat pratiğini ve Kürt sanatının mevcut durumunu değerlendirdi. Saruhan, fonların ve görünürlük kanallarının etkisiyle Kürt sanatında eleştirelliğin geri plana itildiğini ve piyasaya uyum sağlayan bir tipolojinin oluştuğunu belirtti.

Sanatatak'ta yayınlanan habere göre, Saruhan bu durumun ortak bir zemin kurmak yerine ağ ve görünürlük odaklı, izole bir Kürt sanat varlığına yol açtığını ifade etti. Sanatçı, geçmiş dönemlerdeki bazı önemli isimlerin risk almayan söylemler ürettiğini ve güçlü imgelerin zamanla sanat piyasasında karşılığı olan bir estetiğe dönüştüğünü öne sürdü.

Serginin büyük bölümünü oluşturan işlerin yedi yıllık cezaevi sürecinden çıktığını hatırlatan Saruhan, bu üretimi 'iyileşme' veya 'rehabilitasyon' olarak tanımlamayı reddetti. Politik tutsaklığın bireysel travma olarak ele alınmasını problemli bulan sanatçı, "Ben cezaevinde sanatçı olmadım; cezaevinde üretmeye devam eden bir sanatçıydım" diyerek kimliğinin tek başına cezaevi deneyimiyle sınırlanamayacağını vurguladı.

Çizgi ve nesnelerin hafızayı taşıma biçimlerine odaklanan Saruhan, Georges Didi-Huberman'ın imgeyi 'kalıntı' ve 'çatlak' olarak tanımlayan görüşünün kendi pratiğiyle örtüştüğünü aktardı. Çizginin tekrar yoluyla bir ritme ve zamansallığa dönüştüğünü, sınırların içinde hareket edebilmenin bir yolu olarak deneyimlendiğini kaydetti.

Deleuze ve Guattari'nin şemsiye kavramından esinlendiğini belirten sanatçı, bu formun kaosa karşı bir korunak işlevi gördüğünü ancak yarıklar aracılığıyla yeni anlamlar süzdüğünü açıkladı. Saruhan, dışarıdaki hayatla karşılaşmanın ardından şemsiye formunun daha sert ve iskeletimsi bir yapıya evrildiğini sözlerine ekledi.

TürkAta Haber Ajansı